Limit przychodów – jak taki limit wyliczyć i co trzeba zrobić, jeśli go przekroczymy.
Od 1 lipca br. zwiększył się limit przychodów uprawniający do prowadzenia działalności bez rejestracji i wynosi on 2.700 zł brutto, co stanowi 75% minimalnego wynagrodzenia, które wynosi 3.600,00 zł. Warto zwrócić uwagę, co tak naprawdę składa się na powyższy limit – jest to cała sprzedaż osiągnięta w danym miesiącu, nawet jeśli środki jeszcze nie wpłynęły na rachunek. Są to więc kwoty otrzymane i należne za sprzedane towary czy usługi. Co równie ważne, limit dotyczy przychodu, a nie dochodu, zatem nie można pomniejszać go o poniesione koszty.
Działalność nierejestrowa zwalnia z obowiązku prowadzenia księgowości, jednak musisz prowadzić uproszczoną ewidencję sprzedaży, np. w arkuszu Excel, która pozwoli na bieżąco kontrolować wysokość osiąganych przychodów. Jeśli nie planujesz działalności na większą skalę, musisz stale monitorować sprzedaż. Po przekroczeniu limitu działalność staje się działalnością gospodarczą i od dnia przekroczenia limitu w ciągu 7 dni należy zarejestrować ją w CEIDG.
Uproszczoną ewidencję sprzedaży należy prowadzić rzetelnie i zgodnie ze stanem faktycznym. Sprzedaż należy zapisać najpóźniej przed dokonaniem sprzedaży dnia następnego. Przepisy nie określają formy ewidencji, jednak powinna ona zawierać co najmniej:
- liczbę porządkową
- datę sprzedaży
- wartość sprzedaży
- wartość sprzedaży narastająco
Ewidencja sprzedaży służy nie tylko do kontroli limitu przychodów, ale również do obliczenia podatku dochodowego. Jeśli ewidencja nie będzie prowadzona lub będzie prowadzona nierzetelnie, organ podatkowy może sam określić wysokość sprzedaży i należnego podatku.
Koszty – jak je dokumentować i kiedy można je rozliczyć.
Prowadząc działalność – zarówno zarejestrowaną, jak i bez rejestracji – należy liczyć się z kosztami. Aby móc je uwzględnić w rozliczeniu rocznym, muszą być one prawidłowo udokumentowane.
W działalności nierejestrowej często nie dysponuje się numerem NIP, dlatego paragony bez danych nabywcy mogą być niewystarczające. W takiej sytuacji najlepiej poprosić o fakturę imienną lub rachunek. Przy zakupach od osób fizycznych nieprowadzących działalności najlepszym dokumentem będzie umowa kupna–sprzedaży.
Kosztem mogą być wszystkie wydatki pozostające w związku z osiąganymi przychodami.
Działalność bez rejestracji – obowiązki wobec kupujących.
Pomimo braku wpisu do CEIDG, osoba prowadząca działalność nierejestrową ma wobec klientów takie same obowiązki jak przedsiębiorca. Na żądanie kupującego należy wystawić rachunek lub fakturę. Żądanie to może zostać zgłoszone w ciągu 3 miesięcy od końca miesiąca sprzedaży.
Rachunek powinien zawierać:
- numer kolejny
- datę wystawienia
- dane sprzedawcy i nabywcy
- nazwę usługi
- kwotę do zapłaty
Faktura powinna zawierać:
- datę wystawienia
- numer kolejny
- imiona i nazwiska lub nazwy sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy
- nazwę towaru lub usługi
- ilość lub zakres wykonanych usług
- cenę jednostkową
- kwotę należności ogółem
W działalności nierejestrowej nie ma obowiązku podawania pełnych danych osobowych – wystarczy imię i nazwisko.
Należy również pamiętać o przestrzeganiu praw konsumentów (reklamacje, zwroty) oraz przepisów o ochronie danych osobowych (RODO).
PODSUMOWANIE CZ. 2
- do limitu przychodów wliczają się środki otrzymane i należne
- konieczne jest prowadzenie rzetelnej uproszczonej ewidencji sprzedaży
- koszty należy dokumentować (faktury imienne, umowy kupna–sprzedaży)
- należy przestrzegać praw konsumentów i obowiązków dokumentacyjnych
C D N.
W części nr 3 m.in.:
Podatek dochodowy – kiedy i jak rozliczyć działalność nierejestrową.Podatek VAT – czy działalność bez rejestracji jest z niego zwolniona?